ไง เอ็ดดี้
- นายมาทำอะไรที่นี่ - ไม่มีอะไร ฉันแค่นั่งดูนายหลับ
ทำไม
มันทำให้ฉันสงบ
นอนต่อเลย
ฉันหลับไม่ลงแล้ว
นายอยากให้ร้องเพลงกล่อมไหม
ไม่ ฟังนะ
พอแล้ว พอกันที ฉันอยากให้นายออกไป ออกไปจากอพาร์ตเมนต์เลย
นายพูดเรื่องอะไร เพื่อน
ฮันนิบาล เล็กเตอร์
เป็นเพื่อนร่วมห้องที่ดีกว่านาย
ไม่จริง
ฉันว่านายไม่ยุติธรรมเลย
แบบว่านายเห็นฉันแค่คืนเดียว นายก็กลัวแล้ว
แล้วคืนอื่นๆ ที่นายไม่เห็นฉันล่ะ หา
แล้วคืนก่อนล่ะ ตอนที่นายออกไปดื่มน้ำ
และฉันสุภาพพอจะหลบอยู่หลังประตู ตอนนั้นล่ะว่ายังไง
ฉันไม่เห็นรู้เลย
ออกไปเดี๋ยวนี้
โอเค นายอยากให้ฉันไปจริงเหรอ
- ใช่ ได้โปรด - โอเค
งั้นฉันอยากฟังนายพูดว่า นายอยากให้ฉันออกไป
ฉันอยากให้นายออกไป
ไม่ ฉันอยากฟังจากปากนาย
แล้วเมื่อกี้นายได้ยินจากอะไรวะ
ก็ได้ แต่นายรู้ไหม ฉันเข้าใจแล้ว ฉันย้ายออกแน่
รู้อะไรไหม ฉันจะย้ายออก ก่อนนายกลับจากทำงานพรุ่งนี้
- ขอบใจ - ได้ยินนะ
- ขอบใจ - ไง
- ว่าไง
ดูนายสิ
สร้างเครื่องย้อนเวลาเสร็จแล้วเหรอ
เอาตามตรง เธอชอบไหม
มีผู้ชายคนหนึ่งขายหมวกแบบนี้ ตรงอเวนิวแปด ฉันเห็นแล้วก็คิดว่า
"รู้ไหมว่าฉันยังไม่มีอะไร"
กระจกเหรอ
ได้ ล้อกันเข้าไป ฉันว่ามันดูมีชีวิตชีวาดี
สำหรับคนที่เพิ่งตกงาน
นายดูอารมณ์ดีจังนะ
ใช่ เดี๋ยวฉันก็อยู่ได้
ฉันหมายถึง ฉันไม่ต้องเริ่มใหม่จากศูนย์นี่
ฉันเคยเป็นหมอเดรก รามอเรย์ เรื่องวันคืนในชีวิตเรามาแล้ว
น่าจะถือเป็นตราประทับ รับรองอะไรได้บ้าง
ตราประทับเหรอ มีชีวิตชีวาเหรอ
แชนด์เลอร์ให้กระดาษชำระ ที่มีคำศัพท์วันละคำมา
ฉันไปซื้อกาแฟก่อนนะ
- ไง - ว่าไง
แล้วเป็นไง อ่านหนังสือหรือยัง
พระเจ้า มันสุดยอดเลย
โดนใจสุดๆ เลยใช่ไหมล่ะ
หนังสืออะไรเหรอ
เรเชล เธอต้องอ่านเล่มนี้นะ ชื่อ "เป็นผู้ครองลมให้ตัวคุณเอง"
มันเกี่ยวกับการที่ผู้หญิง ควรทำให้ตัวเองมีพลังมากขึ้น
ใช่ แต่มีลมด้วย
และลมจะทำให้เราเป็นเทพธิดาได้
แต่รู้ไหมว่าใครเอาลมเราไป พวกผู้ชาย เอาไปหมดเลย
ผู้ชายเอาลมเราไปเหรอ
ใช่ ตลอดเวลาเลย เพราะพวกเขาเป็นผู้ถือสายฟ้า
- โอ้โฮ - ใช่
ฟังดูเจ๋งดีนะ
เหมือนหนังสือเรื่องเดอะ ฮอบบิท
มันไม่เหมือนเดอะ ฮอบบิทเลย
เหมือนได้อ่านเรื่องราว ทุกความสัมพันธ์ที่ฉันเคยผ่านมา
ยกเว้นกับริชาร์ด
ใช่ ไม่หรอก ริชาร์ดไม่มีทางขโมยลมเธอแน่
- ไม่ - ไม่
- เพราะเขาน่าหม่ำ - ใช่
แต่แฟนเก่าคนอื่นๆ น่ะ
ใช่ และตรงที่บอกว่าพวกเขาชอบ
ดื่มน้ำจากบ่อพลังภายในของเรา
แต่พอเราจะจิบบ้างกลับไม่ได้
มีใครอยากกินครัลเลอร์ไหม
โอเค นี่คือสิ่งที่ผู้ถือสายฟ้าชอบทำ
แบบนี้เลย เหมือนกำลังบอกว่า
"สวัสดี ใครอยากกินขนมลูกผู้ชาย รูปทรงเหมือนลึงค์ของฉันบ้าง"
อย่าเพิ่งกังวลไปเลย เรื่องแย่ๆ มันเกิดขึ้นได้
แล้วคุณไม่โกรธที่ผม โดนปลดจากละครเหรอ
โจอี้ มองฉันนะ
มองฉันสิ
มีลิปสติกติดฟันฉันไหม
ไม่
กลับมาคุยเรื่องผมก่อนได้ไหม
ฟังนะ ที่รัก คนวงการนี้โดนไล่ออกกันเป็นว่าเล่น
ฉันหางานคัดตัวแสดงเรื่อง อนาเธอร์ เวิลด์ให้นายได้แล้ว
เยี่ยมเลย
"คนขับแท็กซี่หมายเลขสอง"
ด้วยความยินดี
แต่ผมเคยเป็นหมอเดรก รามอเรย์นะ
ผมลดขั้นจากประสาทศัลยแพทย์ เป็นคนขับแท็กซี่ได้ยังไง
โลกหมุนไว ตามให้ทัน
แต่บทนี้ได้พูดแค่สองประโยคเอง
เหมือนถอยหลังลงคลองเลย
ผมไม่รับงานนี้หรอก
โจอี้
ฉันจะบอกนายอย่างเดียวกับที่ เคยบอกอัล มินเซอร์
และฝูงหมาที่กองเป็นพีระมิดของเขา
ไม่เลือกงาน ไม่ยากจน และอย่ามาอึบนพื้นฉัน
ผมขอโทษ
แล้วเจอกัน
พระเจ้า
พระเจ้า มันช่าง...
ใช่ไหมล่ะ
เหมือนอ่านเรื่องชีวิตฉันเองเลย
เปลี่ยนชื่อเป็น "เป็นผู้ครองลม ให้ตัวเธอเองสิ เรเชล" ยังได้เลย
ใช้ชื่อนั้นคงขายได้ไม่ถึงล้านเล่ม
แต่ถ้าซื้อเป็นของขวัญ ให้เธอก็เหมาะมาก
- ไง ทุกคน - ไง
ที่รัก เราต้องไปแล้ว
ไม่
ไม่เหรอ
ไม่ ทำไมเราต้องทำตาม ตารางเวลานายตลอดด้วย
จริงๆ เราตามตารางเวลา ของโรงหนังต่างหาก
เธอจะได้ไม่พลาดตอนเริ่ม
ไม่ใช่ นี่ไม่เกี่ยวกับโรงหนัง
แต่เป็นนายขโมยลมฉันต่างหาก
ลุยเลย สาวน้อย
ฉันทำแบบนั้นไม่รุ่งสินะ
ขอโทษนะ ลมเหรอ
ใช่ ลมฉัน
ฉันจะเป็นสายลมที่สมบูรณ์ได้ไง ถ้านายไม่ยอมให้ฉันเป่า
เธอก็รู้ว่าฉันไม่...
ไม่มีปัญหาถ้าเธอจะเป่า
โอเค
ตอนนี้ฉันแค่ต้องการเวลา อยู่กับตัวเอง
ฉันขอโทษ
เธอพูดถูก
ฉันไม่จำเป็นต้องขอโทษ
โทษที ให้ตายสิ
- หนังสืออะไรล่ะ - ไม่รู้สิ
แต่มันมีเรื่องเกี่ยวกับลมและต้นไม้
และบ่อศักดิ์สิทธิ์สักอย่าง
ฉันก็ไม่เข้าใจหรอก แต่เธออ่านแล้วหงุดหงิดมาก
นี่ไง ฉันถึงไม่คบกับ ผู้หญิงที่อ่านหนังสือออก
อะไร นั่นอะไร
ใบแจ้งหนี้บัตรเครดิตฉัน
ฉบับที่หนึ่งจากสองฉบับ
- ไม่ดีแน่ - เปิดสิๆ
พระเจ้า
ดูนี่สิ ฉันใช้เงินเยอะขนาดนี้ได้ยังไง
โจอี้ นั่นแค่ยอดค้างขั้นต่ำ ที่นายต้องจ่ายทั้งหมดคือนี่
เดี๋ยว 3,500 ดอลลาร์ ที่ร้านกระเบื้องซาฟารี
สัตว์ของฉัน
นี่ คนขายบอกว่าเหมาะกับฉัน
เขาพูดติดสำเนียง ฉันสับสนไปหมด
ฉันไม่รู้ว่าจะทำยังไงดี
ฉันว่านายควรเริ่มที่รับงาน คนขับแท็กซี่ในเรื่องอนาเธอร์ เวิลด์
- อะไรนะ - การคัดตัวแสดงนั่นไง
บทที่พูดแค่สองประโยคเนี่ยนะ
โจอี้ นายเป็นหนี้ร้านฉันรักลูไซต์ อยู่ 1,100 ดอลลาร์
แล้วไง
ก็ทำๆ ไปเถอะ เพื่อน มีงานก็มีเงิน
นี่ ฟังนะ
ฉันไม่ต้องการให้นายมาตัดสิน มาทำจองหองแล้วอวดรู้ใส่
- จำมาจากกระดาษชำระเหรอ - ก็ใช่สิ
ฟังนะ ฉันไม่ได้เป็นอะไรที่นายบอก เข้าใจไหม
ฉันแค่อยู่กับความจริง
งั้นก็พอได้แล้ว นายควรเป็นเพื่อนฉันสิ
ฉันก็เป็นเพื่อนนายอยู่
งั้นก็บอกฉันว่า "โจอี้ นายไม่เป็นไรหรอก"
แล้วก็ "อดทนไว้นะ"
กับ "เดี๋ยวบทใหญ่ๆ ก็เข้ามา ฉันรู้"
แต่ฉันไม่รู้นี่
ที่ฉันรู้คือนายเป็นหนี้ร้าน โครแมนติกดีเนอะ อยู่ 2,300 ดอลลาร์
นี่ รอสส์ ฉันรู้ว่าฉันเป็นหนี้อะไรบ้าง
โอเค งั้นก็มีสติหน่อย
นายรออยู่สิบปีถึงจะได้บทหมอมา
ใครจะรู้ต้องรออีกเท่าไร นายถึงจะได้บทแบบนั้นอีก
นี่ ตอนนี้ฉันไม่อยากฟังเรื่องนี้
ฉันแค่พูดเฉยๆ
งั้นก็อย่า "พูดเฉยๆ "
รู้ไหม ฉันว่าฉันไปดีกว่า
โอเค
โอเค แล้วเจอกัน
เอาไปคิดดู โอเคไหม
ฉันไม่ต้องคิดหรอกน่า
ฉันเคยเป็นหมอเดรก รามอเรย์นะ
นั่นบทใหญ่นะ
เรื่องใหญ่ๆ จะเข้ามา เดี๋ยวนายก็รู้
รอสส์
ยังอยู่ไหม
- ไง เพื่อน - พระเจ้า
เอ็ดดี้ นายยังอยู่ทำบ้าอะไรที่นี่
ก็แค่เอาผักผลไม้มาตากแห้งน่ะ
พ่อคุณเอ๊ย ไอ้นี่วิเศษไปเลย
นี่ เอ็ดดี้ นายลืมอะไรไปหรือเปล่า
ใช่ จริงด้วย นี่ ฉันซื้อปลาทองมาใหม่
มันคล่องแคล่วกว่าตัวเก่าเยอะ
ใช่ คงเพราะตัวเก่าไม่ใช่ปลาจริง แต่เป็นปาท่องโก๋
นี่ เอ็ดดี้ ไม่ใช่ว่ามีอย่างอื่น ที่นายควรไปทำตอนนี้เหรอ
ถ้าไม่ใช่เรื่องของตากแห้ง ก็ไม่มีเลย เพื่อนเอ๋ย
เพราะตอนนี้ฉันคลั่ง การตากแห้งสุดๆ มัน...
นี่ นายต้องช่วยฉันนะ ฉันนึกว่าเราตกลงกันแล้ว
ฉันคิดว่าพอฉันกลับ...
รู้ไหมนี่อะไร
ไตของเพื่อนร่วมห้องเก่านายเหรอ
มันคือ...
มันคือมะเขือเทศ
อันนี้ต้องเอาไปตั้งโชว์
เอาไปตั้งโชว์
นี่ กันเทอร์ ขอน้ำมะนาวกลับบ้านหนึ่งแก้วสิ
น้ำมะนาวเหรอ
เป็นอะไรหรือเปล่า เพื่อน
เรื่องงานน่ะ
ไม่รู้ว่านายรู้ไหม แต่พวกเขาเขียนบทให้ตัวละครฉันตาย
แย่จังเลยนะ พวกเขาเขียนว่าไง
ฉันตกปล่องลิฟต์ตาย
แย่จัง
ฉันโดนฝังอยู่ใต้หิมะถล่ม
อะไรนะ
ฉันเคยเล่นเป็นไบรซ์ ในเรื่องออล มาย ชิลเดรน
ทำไมทุกคนต้องมาดูฉันตอนหลับด้วย
ต่อไปนี้ห้ามใครมาดูฉันตอนหลับอีก ไม่มีอีกแล้ว
ฉัน...
นี่ เพื่อน มาดูนี่
ฉันมีของจะตากแห้งหลายอย่างเลย ฉันมีองุ่น ฉันมีแอปริคอต
ฉันคิดว่าน่าจะเจ๋งดี ถ้าเอาลูกโป่งใส่น้ำมาตากแห้ง
ออกไปเลย ออกไปๆ ออกไปซะ
- อะไร - นายไง ย้ายออกไปซะ
เอาผลไม้นายไป เอาผลไม้ชิ้นเล็กโง่ๆ กับตัวนายออกไป
นายอยากให้ฉันย้ายออกเหรอ
ฉัน...
ฉันต้องบอกนะ เพื่อน อยู่ดีๆ นายก็ อยากให้ออก ฉุกละหุกไปหน่อยว่าไหม
ไม่ฉุกละหุกนะ
ตอกย้ำตบซ้ำมาตั้งหลายรอบแล้ว
เฮ้ย
ใจเย็น ใจเย็นลงหน่อย เพื่อน
นายไม่ต้องพูดอีกรอบหรอก นายอยากให้ฉันย้ายออก ได้
เดี๋ยวให้คนมาขนของนะ
แต่ถ้านายคิดว่าฉันจะยอมทิ้งนายไว้ กับปลาฉันคนเดียวล่ะก็
นายบ้าไปแล้ว แจ็ก
- อยากให้ช่วยไหม - ไม่
ไม่ต้องช่วยหรอก สหาย
ไปถึงสนามบินเลยเหรอ รู้ไหมนั่นเกิน 30 ไมล์เลยนะ
คุณต้องจ่ายถึง "รอ" ดอลลาร์
ขอโทษที นั่นคือ "50" ดอลลาร์
อะไรครับ
ห้ากับศูนย์ ดอลลาร์
คุณรู้ไหมอะไร ผมเห็นไม่ชัด เพราะมันเป็นกระดาษจากเครื่องแฟกซ์
ตอนผมเล่นเป็นหมอเดรก รามอเรย์ ในวันคืนในชีวิตเรา
เขาส่งบททั้งเล่มเป็นกระดาษดีๆ ให้ ทุกวันเลย
เยี่ยมเลย
แล้วบอกไว้เลยนะ
ถ้าคุณอยากเพิ่มบทให้ฉากนี้ เช่น ให้รถชนหรืออะไร
ผมไปช่วยคนเจ็บได้นะ
เพราะผมมีประสบการณ์ เล่นเป็นหมอมาก่อน
โอเค ฟังนะ ขอบคุณที่มา
ไม่ อย่าขอบคุณผมที่มา อย่างน้อยก็ให้ผมเล่นให้จบ
เราขึ้นทางด่วนได้
แต่ช่วงนี้ของวัน เราน่าจะไปทางสะบานมากกว่า
คุณตั้งใจจะใช้คำว่าสะพานใช่ไหม
ไม่ต้องไล่ ผมไปเอง
โอเค คำถามข้อที่ 28
"คุณเคยยอมให้ผู้ถือสายฟ้า ขโมยลมไปไหม"
ฉันต้องบอกว่าไม่
และฉันต้องบอกว่า "เหรอยะ"
อะไร
เธอจำคนเชิดหุ่นนั่นไม่ได้เหรอ
ใช่ เธอยอมให้เขาล้างเท้า
ในบ่อพลังภายในของเธอเลย
หุ่นของเขาด้วย
ใช่ โอเค อย่างน้อยฉันก็ไม่ได้ยอมให้ผู้ชาย
เข้ามาในป่าแห่งความจริงแท้ ตั้งแต่เดตแรกหรอก
- ใคร - พอลไง
โอเค ช่างมัน คำถามต่อไป
โอเค ข้อที่ 29
"คุณเคยทรยศเทพธิดาองค์อื่น...
เพื่อผู้ถือสายฟ้าไหม" โอเค ข้อที่ 30
เดี๋ยวๆ
กลับไปข้อ 29 กัน
ไม่...
ไม่คิดว่าเคยนะ
โอเค แดนนี่ อาร์แชก ตอนเกรดเก้า
ไม่เอาน่า เรเชล เธอก็รู้ว่าขวดชี้มาทางฉัน
เธอคนเดียวก็ปาเข้าไปครึ่งวงแล้ว
ฟังพวกเธอสิ น่าเศร้าจัง
ดูเหมือนฉันจะได้ไป งานพบปะเทพธิดาอยู่คนเดียว
ไม่หรอก ถ้าพวกนั้นรู้ว่า เธอนอนกับเจสัน เฮอร์ลี่
หนึ่งชั่วโมงหลังจาก เขาบอกเลิกมอนิก้า
ชั่วโมงเดียวเองเหรอ
เธอนี่ช่างปากโบกลมจริงๆ
ถือภาพสามมิติอาหารค่ำมื้อสุดท้าย ระวังหน่อย
ยูดาสจะหลุดแล้ว
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้น
พวกเขามายึดของฉันคืนไป ฉันว่านายพูดถูก
ไม่ ฟังนะ ฉันไม่ถูก ฉันมาบอกนายเรื่องนี้แหละ
เมื่อวันก่อน ฉันคิดถึงแต่เรื่องตัวเอง
ไม่ ฟังนะ ฉันคือคนที่ต้องการ ความปลอดภัย รู้ไหม
ต้องรู้ให้แน่ว่า จะหาเงินที่ไหนมาจ่ายหนี้
แต่นายไม่ต้องทำแบบนั้น
และฉันว่ามันมหัศจรรย์มาก
ฉันทำแบบนายไม่ได้แน่ โจอี้
- ขอบใจ รอสส์ - อือ
และนายควรรองานที่ใหญ่กว่า
ฉันพูดไม่ถูกเลยว่า ฉันเคารพนายแค่ไหน
ที่ไม่ไปคัดตัว บทคนขับแท็กซี่งี่เง่านั่น
- ฉันไปมา - เยี่ยม เป็นยังไงบ้าง
- ฉันไม่ได้บท - ต้องอย่างนี้สิ
- อะไรนะ - นายทำตามฝัน
โอเคล่ะ
- อย่าเอานกแก้วฉันไป - อะไรนะ
ฉันทนดูไม่ได้
นี่ เดี๋ยวก่อนๆ
ถ้าจะช่วย...
ถ้าจะช่วยนกนี่ต้องจ่ายเท่าไร
- พันสอง - ดอลลาร์เหรอ
นายจ่าย 1,200 ดอลลาร์ เพื่อซื้อนกพลาสติกเนี่ยนะ
ฉันซื้อไม่ได้คิด หยิบตอนรอจ่ายเงินน่ะ
เอานกไปเลย
ไม่เป็นไร คุณมีอะไรที่ ราคาประมาณ 200 เหรียญไหม
หมานั่น
ได้
ผมเอาตัวนี้
ของขวัญให้นาย เพื่อน
- ขอบใจ รอสส์ - ได้เลย
ฉันชอบนกมากจริงๆ นะ
- แต่หมานี่รักเลย - ใช่ไหมล่ะ
นี่เค้กเธอ
เราไม่ได้สั่งเค้ก
ไม่ ฉันรู้ ฉันให้
ฟังนะ พวกเธอ แบบนี้ไม่ดีเลย
ลำพังเราก็มีปัญหาพอแล้ว ที่ผู้ชายขโมยลมของเรา
โดยที่เราไม่ได้ขโมยกันเอง
- เธอพูดถูก - รู้ไหม
ฉันรักพวกเธอ เทพธิดาของฉัน
ฉันรักเธอ
ฉันไม่อยากสูบลมเธออีกแล้ว
- ขอบใจ เราดีกันแล้วใช่ไหม - เราดีกันแล้ว
- เราดีกันแล้วนะ - ใช่
โอเค ให้ฉันเอาเค้กกลับนะ
เพราะเขาจะหักจากเงินเดือนฉัน
ติ๊งต่อง ไอ้โรคจิตไปแล้ว
- นายแน่ใจนะคราวนี้ - ใช่
ใช่ ฉันเห็นเขาออกไปกับตาเลย
ไอ้หมอนั่นยืนอยู่หน้ากระจก ถือหัวคนอยู่
เขายืนถือหัวคนอยู่หน้ากระจก
ดูนี่สิ เพื่อน
ฉันดึงหัวออกจากหุ่น จากตรงซอยเล็กๆ หลังห้างเมซี่ส์
หลังห้างเมซี่ส์ไม่มีซอยอะไรนะ
ฉันได้มาจากแผนกเสื้อผ้าวัยรุ่น ต่างกันตรงไหน
แต่ดูมันสิ เพื่อน
ต้องมีแต่คนพูดถึงเจ้านี่แน่ๆ
ตอนมางานเลี้ยงค็อกเทลงานหน้าของเรา
"งานเลี้ยงค็อกเทลงานหน้า" เหรอ
ใช่ เราใส่มันฝรั่งทอดลงไปตรงนี้ จกกินสนุกจะตาย
เอ็ดดี้ นายจำเมื่อวานได้ไหม
ได้สิ ฉันว่าฉันจำได้ลางๆ
นายจำที่คุยกับฉันเมื่อวานได้ไหม
ได้
แล้วเกิดอะไรขึ้น
เราก็ขับรถไปลาสเวกัสกันไง เพื่อน
ตาเถรยายชี
แล้วที่ขับรถไปกัน ได้เงินพนันอะไรมาไหม
ไม่ ฉันดวงซวยเงินหมด แต่คุณเซียนไพ่นี่กวาดมาเรียบ
สามร้อยดอลลาร์ ดูสิ เขาซื้อรองเท้าใหม่ให้ฉัน สวยไหม
- สวย - ใช่
เจอกันข้างบน เจอกัน เพื่อน
มีใครเริ่มชอบเขาเหมือนฉันไหม
ไม่นะ
มีอะไรให้ช่วยไหม
ทำไมกุญแจฉันไขไม่ได้ล่ะ แล้วของของฉันไปทำอะไรข้างล่าง
ผมขอโทษนะ
เราเคยเจอกันเหรอ
นี่เอ็ดดี้ไง ไอ้บ้า เพื่อนร่วมห้องนายไง
ผมขอโทษ ผม...
ผมมีเพื่อนร่วมห้องแล้ว
สวัสดี
ใช่ เขาอยู่ที่นี่มาเป็นปีแล้ว ผมไม่...
ผมไม่รู้ว่าคุณพูดเรื่องอะไรอยู่
ไม่ เขา...
ไม่ เขาย้ายออก แล้วฉันก็ย้ายเข้า
ถ้าจริง ผมว่าเราน่าจะจำได้นะ
ฉันจำได้แน่
ก็มีเหตุผลนะ
โอเค
ผมคงมาผิดห้องล่ะมั้ง
ฟังนะ ผม...
- รู้ไหม ผมขอโทษ ขอโทษจริงๆ - ไม่มีปัญหา
เจอกัน
ลาก่อน ไอ้โรคจิตคลั่งผลไม้ตากแห้ง
โจอี้ นายอยากให้ช่วยจัดของไหม
ไม่ๆ ฉันทำได้
และ...
บอกไว้ก่อนนะ ฉันไม่ได้ย้ายกลับมาเพราะจำเป็น
คือก็จำเป็น แต่...
ไม่ใช่แค่นั้น ที่นั่นน่ะ มันไม่ใช่...
ฉันหมายถึง ที่นี่...
ยินดีต้อนรับกลับบ้าน เพื่อน
- ฟุตบอลโต๊ะหน่อยไหม - แน่นอนอยู่แล้ว
ลูกมันเป็นอะไรน่ะ
นั่นมันแคนตาลูป
เราต้องยกไอ้นี่ออกมา
ทุกครั้งที่รอสส์มาหาเลยเหรอ
เขาจ่ายเงินซื้อไปตั้งเยอะน่ะ
- ฉันจะเปลี่ยนท่ายก - โอเค
นี่ ฉันไม่เข้าใจ
ถ้านายเกลียดมันขนาดนั้น นายจะซื้อทำไมแต่แรก
ก็ที่บ้านนั้น ฉันตกแต่งแบบ สวนสัตว์เซรามิก
แต่ตอนนี้พอไม่มีตัวอื่น ตัวนี้เลยดูเห่ยไปเลย
แล้วนี่มันฝึกมาหรือยัง หรือมันจะฉี่เลอะไปทั่ว
นิ่ง
ดีมาก หมาปลอม
คำบรรยายโดย ณัฐนิช สุนทรสุข